

Vandaag hebben we afscheid genomen van onze allerliefste Sua <3!
Op 8 september 2018 kwam Sua bij ons binnen, een blinde en angstige dame uit Spanje… Zij vond alles eng en omdat ze ook blind was, was het leven voor haar heel ingewikkeld. En daarom werd zij de eerste permanente bewoner van onze seniorenopvang, Veccio’s seniorenparadijs. In de eerste instantie lag zij veelal buiten en durfde zij niet goed naar binnen te komen. Maar na verloop van tijd begon zij haar verzorgers te kennen, werd het binnen ook bekend terrein voor haar, snapte ze het hondenluik en zorgden wij er natuurlijk voor dat alles altijd op dezelfde plaats stond. En zo werd Sua vertrouwd en begonnen we haar beter te leren kennen. Zo bleek ze eigenlijk een ontzettend speelse hond te zijn, die genoot van heel veel aandacht, altijd zin had in wat lekkers en erg genoot van bij je zijn, knuffelen en in haar heerlijke mand bij de kachel liggen. Zomers lag zij graag lekker buiten, op haar vaste plekjes en zij genoot van haar leven. Sua was compleet in paniek als ze aangelijnd moest worden, dus dat hebben wij nooit meer gedaan. Dat was eenmalig en daarna hebben we haar beloofd dat dit nooit meer nodig zou zijn. Ze hoefde niet mee te gaan wandelen, ze had immers een prachtige grote tuin en als ze een dierenarts nodig had, dan kwam deze bij haar. Sua heeft de opvang dus nooit meer verlaten en ze was hier zielsgelukkig <3! Sua leerde hier hoe ze op de bank kon klimmen en vond het geweldig om samen op de bank te zitten, samen knuffelen of samen lekkere dingen eten.

Sua was geweldig met andere honden, ze was tot steun voor de honden die angstig waren, ze was een kacheltje voor de honden die het koud hadden, ze was het voorbeeld voor de honden die niet wisten hoe ze in huis moesten leven, ze was een veilige haven voor de honden die dement en angstig waren en Sua was er gewoon altijd. Sua was bescheiden, heeft nog nooit ruzie gemaakt met andere honden, maar was hun steun en toeverlaat. Alle honden en hondjes die ooit in de seniorenopvang hebben gewoond of gelogeerd, kenden Sua. Zo kregen wij een keer een aantal kleine hondjes uit een hele verdrietige situatie bij ons binnen. Ze waren allemaal doodsbang voor ons en toen wij op een gegeven moment binnen kwamen, lagen ze allemaal in Sua’s mand, tegen Sua aan, die zich niet bewoog. Ze voelden allemaal aan dat het veilig was bij Sua, zo bijzonder.



Nagenoeg al onze medewerkers, vrijwilligers en stagiaires weten niet beter dan dat Sua hier is, want zij is hier al zo lang en heeft veel mensen zien komen en zien gaan. Sua hoorde hier gewoon en het is dan ook intens verdrietig dat we haar vandaag hebben moeten laten gaan.
Een aantal jaren geleden had Sua ineens ontzettende rugpijn en kon nagenoeg niet meer lopen. En omdat ze niet mee kon naar een dierenarts, konden er geen foto’s gemaakt worden of onderzoeken worden gedaan. Dus zijn we begonnen met een hoge dosering pijnstillers. En na twee dagen begon ze op te knappen en werd ze weer haar vrolijke zelf. Op deze pijnstillers is ze gebleven en ze heeft nooit meer pijn gehad. Het afgelopen jaar begon Sua echt heel erg oud te worden, ze viel af, had steeds diarree en haar bespiering werd slecht. Maar nog altijd was zij haar vrolijke zelf, die de hele dag wel wilde eten, die blafte als ze een koekje wilde en die ons nog altijd heel vrolijk kwam begroeten.


Op 27 juli heeft Sua nog afscheid genomen van Manja, haar allerliefste vriendin, die hier twee keer in de week kwam, speciaal voor haar. Manja’s laatste wens was afscheid nemen van de opvang en in het bijzonder van Sua. Zij hebben samen nog een prachtig moment gehad hier in Veccio’s seniorenparadijs.

En afgelopen weekend werd Sua snel slechter, ze had erge diarree en begon zelfs wat over te geven. Het moment was gekomen om onze lieverd los te laten. En vanmiddag is de dierenarts gekomen om haar in te laten slapen. Sua had een fijne dag vandaag, met lieve mensen om haar heen, met allerhande lekkere dingen, de zon op haar koppie en zo is ze ingeslapen. Sua mocht 17 jaar worden.
Ze is begraven in de tuin die haar zo lief was, onder een prachtige boom, die geplant is toen Sua hier kwam wonen.

Rust zacht allerliefste, – leukste en knapste hond ooit <3! We gaan je vreselijk missen!
